De blauwe mensen

LIEFDESLIED VOOR DE VROUWEN IN DE WOESTIJN Grootmoeder Zohra heeft zich met haar clan gevestigd aan de voet van het woestijnduin, op de grens van twee werelden. Het rondtrekken door de immense woestijn was de grond van haar bestaan. Nu is ze alleen nog een nomade in de geest. Kinderen luisteren gefascineerd naar Zohra als ze verteld over de magische zoutroute en de lange karavaans die door de Sahara trekken, Dertig jaar later leert haar kleindochter Lenla als een van de eerste meisjes van de clan lezen en schrijven. Lenla verzet zich tegen het gensoleerde bedoenenleven en vindt in haar nomadische wortels de kracht om in opstand te komen tegen de tradities.